Üreticilerde AI’ye Çekincelik: Eski Sistemler Yetisiz Maliyet ve Güvenlik Endişeleri

Sadece 10’dan fazla üretici arasından biri küresel ölçekte yapay zekayı benimseyerek yerel üretim maliyetlerini artırmaya devam ederken, diğerleri dijital dönüşümden uzak duruyor. Parsec Automation’ın 1.200 üretici lideri üzerinde yaptığı anket, üretim sektörünün AI entegrasyonundaki korkularını ve stratejik çelişkilerini ortaya koyuyor.

Dijitalleşme Maliyetleri ve Stratejik Çelişkiler

■Yüksek uygulama maliyetleri (%40), veri gizliliği endişeleri (%39) ve entegre edilme zorlukları (%38) en büyük engeller.

■Sadece %10’lik bir kesim AI’yi kapsamlı kullanıyor; %72’si ise sınırlı kapsamlı projeler yürütüyor.

■Kalite kontrol (%50), BT operasyonları (%46) ve tedarik zinciri yönetimi (%45) alanlarında AI tercih ediliyor.

■%70’lik bir oran yerel üretim süreçlerine (reshoring) yönelirken, tedarik zinciri dirençliliği artıyor.

Dönüşümün Gizli Bedeli

■Yerel üretim, tedarik zinciri dirençliliği için daha yüksek işgücü maliyetleri ödeyerek, jeopolitik kontrol için yetenek sıkıntısı barıyor.

■Kısa tedarik zinciri süreleri, artan operasyonel karmaşıklıkla denge kuruluyor.

■“Rekabet avantajı, erken benimseme değil, disiplinli uygulamadır,” diye vurgulayan rapor, 2026’da üreticilerin AI entegrasyonunda disiplinli bir yaklaşım gerektiğini gösteriyor.

Üreticilerin AI’ye duyduğu çekincelik, özellikle ASML ve TSMC gibi teknoloji zincirlerindeki dalgalanmalarla birlikte, Nvidia gibi hisselerin performansını da doğrudan etkiliyor. Yerel üretim stratejileri, nadir toprak elementleri (Nd, Dy gibi) kullanan üretim süreçlerine baskı yaparken, jeopolitik gerilimler dijital altyapı yatırımlarını yavaşlatıyor. Bu durum, özellikle Avrupa’daki yarı iletken fabrikalarının stratejik önceliklerini yeniden şekillendiriyor.