HAK‑İŞ’in Asgari Ücret Stratejisi: Bölgesel Tekliflere Keskin Red ve Faiz Yükü Tartışması

HAK‑İŞ’in asgari ücret tartışması, Türkiye’nin iş gücü maliyetlerini yeniden şekillendirecek bir dönüm noktasına işaret ediyor.

İşveren Birliği ve Komisyon Teklifi

Mahmut Arslan, HAK‑İŞ Başkanı, Asgari Ücret Tespit Komisyonu’nun yeniden yapılandırılması için üç büyük konfederasyonun ( TÜRK‑İŞ, DİSK, HAK‑İŞ ) ortak bir eylem planı hazırlamasını önerdi. Arslan, TÜRK‑İŞ’in komisyona katılmama tutumunun konuyu gündeme taşıdığını, ancak yeni bir yapı oluşturulmazsa ücretin hükümet ve işveren tarafından tek taraflı belirleneceğini vurguladı.

Bölgesel Ücret Uygulamasına Katı Red

Arslan, bölgesel asgari ücret önerisini "İstanbul’da çalışan birini Hakkari’deki ücretle çalıştırmak" şeklinde tanımlayarak kesin bir dille reddetti. İşverenlerin düşük ücretli illere yönelerek maliyet avantajı elde etmeyi hedeflediğini ve bu stratejinin sistematik istismar olacağını belirtti.

Faiz Yükünün Görünmez Gölgeleri

Komisyon tartışmalarının çoğu asgari ücretin yüksekliği üzerine odaklanırken, Arslan, %80 faizle kredi kullanımının üretim ve işçilik maliyetlerine yansıyarak gerçek maliyetin asgari ücretten çok faiz giderlerinden kaynaklandığını savundu. Bu bağlamda, 11,9 milyar TL tutarında işsizlik fonu aktarımının hâlâ geri ödenmediğini örnek gösterdi.

Piyasa ve Politika Üzerindeki Potansiyel Yansımalar

■Ücret politikası: Bölgesel ücret uygulaması iptal edildiği sürece, merkezî asgari ücretin mevcut seviyesinde kalması bekleniyor.

■Finansal baskı: Yüksek faiz oranları, şirketlerin kredi maliyetlerini artırarak yatırım ve istihdam kararlarını zorlayabilir.

■Sosyal eşitsizlik: OECD verilerine göre Türkiye, gelir dağılımı açısından en kötü dört ülkeden biri; ücret ve kira artışları bu eşitsizliği derinleştiriyor.

■Siyasi risk: Hükümetin bölgesel ücret teklifi üzerinde ısrar etmesi, işçi konfederasyonlarıyla gerilimi tırmandırabilir.

Uzman Notu: Asgari ücretin belirlenmesinde faiz maliyetlerinin göz ardı edilmesi, gerçek iş gücü maliyetinin düşük gösterilmesine yol açar ve uzun vadede enflasyonist baskıları tetikler. HAK‑İŞ’in faiz odaklı yaklaşımı, kredi piyasasındaki sıkılaşma riskini vurgulasa da, aynı zamanda para politikası kararlarının işçi-işveren dengesinde kritik bir parametre olduğunu hatırlatıyor. Merkez Bankası’nın politika faizini %25 seviyelerinde koruması, hem kredi maliyetlerini yükseltir hem de asgari ücret artışının etkisini sınırlayabilir. Bu dinamik, önümüzdeki çeyrekte döviz kurları ve tahvil getirileri üzerinde yan etkiler yaratabilir; yatırımcıların risk primlerini yeniden fiyatlaması muhtemeldir.