Scott Bessent K‑Şekilli Ekonominin Bittiğini İddia Ediyor: Gerçekler Ne Diyor?

Scott Bessent, K‑şekilli ekonominin sona erdiğini ilan ederken, veriler hâlâ bu iddiayı sorguluyor.

“K‑Şekil” Sona Erdi mi? — Bessent’in İddiası

Bessent, Treasury Secretary ile ortak bir röportajda “K‑şekilli ekonomi artık yok” diyerek, düşük gelir grubundaki tüketicilerin artık yüksek gelir gruplarıyla aynı ivmeyi yakaladığını savunuyor. Ancak Atlanta Fed’in son verileri, gelir dağılımındaki uçurumun hâlâ var olduğunu gösteriyor.

Vergi Reformu “One Big Beautiful Bill” ve Beklenen Etkileri

Beyaz Saray’ın One Big Beautiful Bill Act kapsamında, $15,000‑$80,000 arası gelire sahip çalışanlara ortalama %15 vergi indirimi vaat edildi. Bu paket, bahşiş ve fazla mesai vergilerini kaldırarak, iki çocuklu bir ailenin net gelirini $7,600‑$10,900 artırmayı hedefliyor.

Çalışma Ücretleri ve Gelir Dağılımı: Gerçek Zamanlı Veriler

■Alt %25’lik dilimde çalışanlar %2 reel ücret artışı gördü (Bessent’in alıntısı).

■Atlanta Fed verisine göre, en düşük çeyrek %3.6, en yüksek çeyrek %3.9 oranında ücret artışı kaydetti.

■Moody’s baş ekonomisti Mark Zandi, yüksek gelirli (%$200,000+) hanehalkının harcamalarının %6.5 (gerçek %4) arttığını, alt %80’lik dilimin ise enflasyon sonrası değişmediğini belirtiyor.

Piyasa Katılımcılarının Gözünden Ekonomik Dinamizm

■Bank of America ekonomisti Aditya Bhave, benzin dışı tüketim harcamalarının artık K‑şekilli olmadığını, üç temel faktörün (işgücü artışı, düşük vergi kesintileri, gaz fiyatlarındaki düşüş) bu dönüşümü tetiklediğini vurguluyor.

■Goldman Sachs ve Morgan Stanley, Iran savaşının yakıt fiyatları üzerindeki olumsuz etkisinin, yeni vergi reformunun vaat ettiği kazancı büyük ölçüde silip sildiğini raporladı.

■BNP Paribas’ın piyasa ekibi, hisse senedi kazançlarının yüksek gelirli bireylerde yoğunlaştığını ve bu grubun marjinal tüketim eğiliminin (MPC) düşük olduğunu, fakat toplam tüketimi hâlâ yönlendirdiğini belirtiyor.

Piyasalar, Bessent’in iddiasını doğrulamak için hâlen eksik bir veri setiyle karşı karşıya. K‑şekilli ekonominin kalıcı bir biçimde çözülmesi, sadece vergi indirimleriyle değil, gelir dağılımını derinlemesine etkileyen yapısal reformlarla mümkün. Şu anki göstergeler, hâlâ üst gelir gruplarının büyüme motoru olduğunu ve düşük gelirli hanehalklarının tüketim sıkıntısının devam ettiğini işaret ediyor. Bu durum, risk‑off bir ortamda likidite akımlarının hâlâ yüksek gelirli varlıklara yönelmesi ve daha geniş bir “C‑şekilli” iyileşme için politika yapıcıların daha agresif adımlar atması gerektiği anlamına geliyor.