Migros'un Agresif Şubeleşme Kıskacında Marj Erozyonu: Beklentilerin Ötesinde Zarar

Perakende devi Migros, 2026 yılının ikinci çeyreğinde piyasa konsensüsünü adeta ters köşe yaparak 699 milyon TL net zarar açıkladı. Analistlerin 407 milyon TL net kâr beklediği bu dönemde gelen şok zarar, agresif mağaza genişlemesi ile operasyonel maliyet kıskacı arasındaki dengesizliği gözler önüne serdi.

Enflasyon Muhasebesi ve Personel Maliyetlerinin Kıskacındaki Marjlar

Şirket, ilgili çeyrekte 124,4 milyar TL hasılat elde etmesine rağmen, bu rakam 126,1 milyar TL olan analist beklentisinin gerisinde kaldı. Enflasyon muhasebesi (TMS 29) etkileriyle birlikte, operasyonel kârlılıkta ciddi bir aşınma gözlendi:

■FAVÖK Marjı Gerilemesi: Geçen yılın aynı çeyreğinde yüzde 5,4 olan FAVÖK marjı, bu çeyrekte yüzde 4,3 seviyesine indi.

■Brüt Kâr Marjında Daralma: Brüt kâr marjı yüzde 23,9'dan yüzde 22,7'ye geriledi.

■Operasyonel Kârlılık (FAVÖK): Piyasanın 6,4 milyar TL'lik beklentisine karşın 5,3 milyar TL olarak gerçekleşti.

■Finansal Yükümlülükler: TFRS 16 kapsamındaki kiralama yükümlülükleri dahil toplam finansal borç 39 milyar TL seviyesine ulaştı.

Mağaza Ağında Kontrolsüz Büyüme ve Dağıtım Maliyetleri Baskısı

Şirket, ikinci çeyrekte 64 yeni mağaza açarak toplam mağaza sayısını 3 bin 830'a ulaştırdı. Ancak bu hızlı büyüme, dağıtım merkezlerindeki personel maliyet artışları ve yoğunlaşan promosyon faaliyetleri ile birleşince kârlılığı adeta yuttu. Migros Grubu İcra Başkanı Özgür Tort, bu duruma rağmen kârlı büyüme odağının korunduğunu savunsa da, mevcut makroekonomik iklimde bu hedefin sürdürülebilirliği büyük soru işaretleri barındırıyor.

Zeynep Turan'ın Analizi: Perakende devlerinin kontrolsüz fiziki büyüme hırsı ve artan operasyonel maliyetleri, nihayetinde tüketiciye yansıyan gizli bir enflasyon baskısı yaratıyor. Bankaların fahiş kredi faiz oranları ve kredi kartı limitlerindeki acımasız kısıtlamalar altında ezilen hanehalkı, marketlerdeki "promosyon" illüzyonlarıyla avutuluyor. Finansal borç yükü 39 milyar TL'ye dayanan şirketlerin bu borçlanma maliyetlerini, bankaların tüketici kredisi faizleri gibi dolaylı yoldan tüketiciye fatura etmeyeceğini kim garanti edebilir? Bankalar tüketiciyi yüksek faizle sömürürken, dev perakendeciler de operasyonel verimsizliklerinin faturasını raf fiyatlarıyla tüketiciye kesiyor. Bu kısır döngüde ezilen yine dar gelirli hanehalkı oluyor.