JPMorgan'dan ABD Hazinesi'ne Likidite Uyarısı: Geri Alım Programı Güvenilirlik Sınavında

ABD Hazine Bakanlığı'nın piyasa likiditesini desteklemek amacıyla devreye almayı planladığı tahvil geri alım (buyback) programı, küresel finans sisteminin kalbinde beklenmedik bir güven tartışması başlattı. JPMorgan Chase & Co. stratejistlerine göre, bu adım tahvil piyasasındaki yapısal sorunları çözmek yerine Hazine'nin borçlanma maliyetleri ve piyasa dinamikleri üzerindeki kontrolünü sorgulatabilir.

Likidite Enjeksiyonu mu, Fiyat Manipülasyonu mu?

Finansal piyasaların derinliğini artırmayı hedefleyen bu hamle, özellikle 20-30 milyar dolar bandındaki düşük likiditeli (off-the-run) eski tahvilleri hedefliyor. Ancak JPMorgan analistleri, Hazine'nin piyasa yapıcı rolünü aşırı üstlenmesinin serbest piyasa fiyatlamasını bozabileceği konusunda uyarıyor.

■Günlük işlem hacminde yaşanan daralmalar, piyasada derinlik kaybına işaret ediyor.

■Programın, federal borç limitinin 31,4 trilyon dolar sınırına dayandığı bir dönemde gelmesi zamanlama risklerini artırıyor.

■Federal Rezerv'in (Fed) parasal sıkılaşma (QT) programıyla çelişen bu adım, piyasaya çift başlı sinyaller gönderiyor.

Küresel Borçlanma Maliyetleri Üzerindeki Bölünme Riski

Hazine'nin tahvil geri alımları yoluyla getiri eğrisini yapay olarak düzleştirmesi, bankacılık sektörünün fonlama maliyetlerini doğrudan etkileyebilir. Özellikle ticari bankaların bilançolarında tuttukları yüksek kaliteli likit varlıkların (HQLA) değerlemesi, bu müdahalelerle yeni bir oynaklık dalgasına maruz kalabilir.

Küresel merkez bankalarının sıkılaşma patikasında olduğu bir dönemde, maliye politikası kanadından gelen bu tür likidite destekleri "gizli bir gevşeme" olarak algılanma riski taşıyor. Eski bir bankacı olarak net bir şekilde görebiliyorum ki; ABD Hazinesi'nin bu hamlesi, bankacılık sektörünün munzam karşılıkları ve ticari kredi iştahı üzerinde dolaylı bir baskı yaratacaktır. Likiditeyi yapay yollarla fonlamak yerine, piyasa mekanizmasının kendi dengesini bulmasına izin verilmelidir; aksi takdirde makroihtiyati dengeler daha da bozulabilir.